Het nieuwe jaar

Het is 4 januari 2011 en de eerste wandeling van het nieuwe jaar zit er alweer op. Ik kan me niet herinneren langer dan een week of 3 gevolg te hebben gegeven aan een goed gezond besluit, met deze wandeling heb ik dit schamele record gebroken. En hoe. Afgelopen zondag, bijna volledig uitgekaterd van de Oud en Nieuw viering, had ik een leuke wandelroute uitgeprint voor GGA en mijzelf, in Arnhem. De parkroute.
Door de sneeuw stapten wij lustig voort, genietend van de mooie winterse omgeving en onze eigen prestaties. Filosoferend over het jaar dat voor ons ligt en welke geweldige achievements we zouden gaan behalen.
Helaas beschikken wij beide niet over een doorontwikkeld gevoel voor richting, en dan doe ik nog zeer zwaar onder voor GGA, waardoor we na ruim een uur geen match meer konden maken tussen het papiertje in mijn jaszak met daarop de simpel uitziende wandeling, en de omgeving waarin we ons bevonden. Ja, we liepen nog steeds in een park, maar damn wat zijn die parken enorm. Op hoop van zegen gingen we een kant op. De lucht betrok, een hoge heuvel doemde op. We beklommen, ik werd stiller. GGA bleef positief. Uiteindelijk, na 2 uur, zag ik iets bekends, en wist dat we nog een half uur te gaan hadden.
Natuurlijk kan ik deze gebeurtenis bekijken met een 'het glas is half leeg' bril op het hoofd. Dan zou ik zeggen: verdwaald, veel te lang doorgelopen, sneeuwbui op het hoofd gehad, rest van de avond niet meer kunnen bewegen, ik hang de shoes aan de wilgen want dit is niet leuk meer.
Maar nee, dat doe ik eens niet. De 'het glas is half vol' bril past mij beter: We hebben 2,5 uur flink doorgelopen, sneeuw, ijs, kou en verdwaling getrotseerd. We hebben het overleefd en we zijn trots dat we in een paar weken tijd zoveel vooruitgang hebben geboekt. De 15 kilometer in Zwolle wordt, zeker wanneer sneeuw- en ijsvrij en vlak, een eitje.
We gaan door. Zaterdag a.s.: Doetinchem - Zelhem vv. Afstand: 10 kilometer. Draaien wij onze voetjes niet meer voor om. Zeg maar.