De nieuwe wandelschoenen hebben het zwaar te verduren. Gisteren, 2e kerstdag, zijn ze al door park Sonsbeek heen gesleept en vandaag stond Braamt op het program. Ik had vanochtend wat angstige momenten met het proberen weg te sturen van de parkeerplaats, en het linksaf slaan voor de supermarkt. IJsbanen, grote hopen verijsde sneeuw, bah, bah, bah, ik haat dit echt. Maar, ik heb me wederom niet laten tegenhouden. Samen met GGA 7,5 kilometer weggelopen, ben wederom zeer trots. Dat ik vervolgens niet wegkwam van de parkeerplaats omdat ik dacht slim te zijn en de Seat met de neus naar voren te parkeren, terwijl GGA haar Peugje zo wegstuurde, mocht de pret niet drukken.
Ik duim dat op 16 januari de sneeuw en het ijs foetsjie zijn, dan mogen de 15 kilometer van de blauwevingertocht in Zwolle geen enkel probleem opleveren.
En nu even de krassen op de kont aanschouwen. Sja, als je een plas moet doe je dat zeer aards in de bosjes. Inclusief doornen.
We houden het vol, het wandelen, en vandaag is ook dag 1 van mijn suikerloze bestaan. Vooralsnog voel ik me uitstekend. Houden zo.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Rood aangelopen hoofden van het wandelen in de kou en bekraste bipsen, ik zeg, we zijn hard op weg echte Natuurmensen te worden. Nog een jaar en we wandelen zonder morren tientallen kilometeren weg, eten slechts nog macrobiotisch en laten de haren die nu nog zorgvuldig weggewerkt worden welig tieren. En dan kan het neusfluiten nooit ver weg zijn :-)
BeantwoordenVerwijderen