Time flies

Vrijdag, bijna middag. Ik ben niet ontevreden. Na mijn vertwijfelde jammerklacht over het maken van keuzes, en het iets voor jezelf doen of voor anderen laten, lijkt het alsof ik mezelf een beetje gereset heb.
's Avonds alleen thuis, is en blijft een uitdaging, zeker als er een fijn romig en pittig stuk kaas vanuit de koelkast naar me lonkt. Gecombineerd met de zoetpittige zweedse mosterd een verleiding die ik zelden kan weerstaan.
Maar daar is het dan ook bij gebleven! En ben ik best trots! Want 4 stuks fruit, de nodige salades, de gewone zeer grof volkorenboterhammen met mager beleg per dag.... ik vind het nogal wat :-). En ja, ik voel me beter, energieker, minder in de put.
Volgende stap: het bewegen. Het fietsen naar en van het werk bevredigt niet meer. Ik wil meer, strakker, beter. Ik wil een 4e dan in een loeigevaarlijke vechtsport. Nieuw doel? ;-)

Keuzes

Zondagavond, bijna half 11....
Mijn hoofd zit vol. Met snot (yes, nog steeds :-S), met werk, met studie, maar allesoverheersend met een soort gedachteknoop. Over leven. Over keuzes. Over verantwoordelijkheid nemen voor de keuzes die ik maak. En het besef dat ik dat nu niet volledig doe. In twee dagen tijd hebben twee mensen me zonder dat ze het van elkaar weten exact dezelfde vraag gesteld: wil je dit eigenlijk wel? Natuurlijk wil ik dit. Gezond leven, fit worden en blijven, alle dromen die ik heb en die ik bijna kan aanraken zo dichtbij zijn ze. Wat is er niet aan te willen? Hoe vreselijk is het om verse groente en fruit te eten, lekker te sporten? Niet toch? En toch is er iets in mij dat het blijkbaar niet wil.
Vorige week zondag met mijn bloggerconculega de nodige uurtjes in de sauna mogen vertoeven. Lekker doorgestoomd, gescrubd, gecrudité'd. En echt gepraat.
Zij heeft inmiddels de tweede week zonder schokkende zondigheden doorstaan. Ik? Ik ga eerlijk zijn, ik heb niet het gevoel dat ik al begonnen ben. Ik eet wat meer fruit, ik eet wat meer rauwkost, ik heb het witte brood structureel verruild voor grof volkoren.
Ik kom uit de generatie waar we 'beloningen' moeten 'verdienen'. En dus, na een ochtend hard werken aan mijn business case, vond ik mezelf om een uur of 2 vanmiddag samen met B. in een grand café in Arnhem. Met een giga schaal hapjes. Vanavond, een fijne macaroni. Met oude kaas. Blijkbaar zie ik veel, vet, zout, en zoet eten als beloning. Hoe krom is dat?
De verleiding is groot om te zeggen 'morgen is het maandag, de mooiste dag om weer te 'beginnen'. En nu even naar de kast te rennen voor een chocolaatje, of naar de koelkast voor een plak worst of stukje kaas. Want nu mag het nog. Wat dat betreft is de dieet post van Anneke me uit het hart gegrepen. Jij en ik pop, gaan vrij luguber met het element voedsel om :-D.
En nu ben ik aan het nadenken over hoe ik nu verder kan. Ik las vanochtend iets wat ik niet uit m'n hoofd kreeg, en wat perfect aansluit op alle andere dingen die ik deze week te horen heb gekregen: Doe je iets voor jezelf, of doe je het voor de buitenwereld? Als je alleen op de wereld zou zijn, zou je het dan ook willen? Ik weet het niet, ik weet het echt niet.
Ik word een tikje moe van mezelf.....

Stout

Afgelopen donderdag een lunchmeeting met overheerlijke bruine broodjes met kaas. In welke wereld, zo vraag ik u, is een bruin broodje met kaas een zonde? Wel, in de mijne dus, die van de afgelopen 2 weken dan.Er is nooit een zonde geweest die ik heb kunnen weerstaan, zo ook deze niet. Bij het eerste "echte" voedsel dat in de maag belandde in dagen merkte ik hoeveel honger ik had. Drie broodjes verder keek ik de rest van de vergadering aan en vroeg me af waar ze het in godsnaam over hadden.

Natuurlijk ben ik onmiddellijk gestraft, geen gewichtsverlies te melden deze week (oke, 3 ons, maar die tellen niet), en erger: directe verstopping.

Een ander gevolg is een aangepaste detox. Als ik mijzelf niet af en toe ruimte geef om te smokkelen ontstaan er excessen. De wekelijkse boodschappen bestonden hedenmorgen dus, naast de standaard bergen groenten en fruit, uit een stuk oude brokkelkaas (jummie), gezoute noten (jummie), een fles wijn (halleluja) en voor de hopeloze momenten een zak Lays Baked (want zo redeneert mijn verwrongen geest, wel chips, minder vet). Allen niet detox-proof maar noodzakelijk zo is gebleken om de rest voor 75% van de tijd vol te houden.

Nog 5 weken en dan vertrek ik naar New York, De Grote Appel (hoe toepasselijk). Als ik er voor die tijd 5 kili afkrijg, dan pas ik in de door mij begeerde maat 40-42, wat het shoppen een stuk leuker maakt. Eens kijken hoe dit werkt als motivatie.

Gewapend met smoothie van mango en ananas maak ik aangepaste plannen. In de hoop dat deze beter vol te houden zijn :-)

Dieet

Een week aan het ontgiften (oke, met hier en daar wat gesmokkel met wijn) en het doet alles wat het beloofde. Ik slaap als een os (en dat is jaaaren geleden), ik zie er helderder uit en verbeeld me zelfs dat mijn huid aan het opknappen is. Maar ook: de broeken beginnen losser te zitten. Voor elke vrouw het beste nieuws dat ze kan krijgen, voor mij is het dubbel. Want nu is het 'beter voor mezelf' zorgen aan het veranderen in een dieet. Ieks.

Onmiddellijk treedt het 'puddingbroodjes-effect' in werking. Ik vind puddingbroodjes vies. Ik zie ze liggen in de toonbank van de bakker en ril van afschuw. Behalve.. als ik op dieet ben. Ik zie ze, ik weet dat ik ze niet 'mag' hebben en dus wil ik ze. Het puddingbroodje kijkt me aan en roept: "Eet mij, eet mij". Krankzinnig, maar een aandoening waar ik al jaren door wordt geplaagd. Ik doe niet aan dieten.

Sinds ik merk dat er kili verdwijnen heb ik zin in friet, pizza, chips, droge worst, kaas (o, wat mis ik kaas), de lijst is eindeloos. Gisterenavond stond ik op het punt de detox aan de wilgen te hangen en de pizzabezorger te bellen. In plaats daarvan ben ik op de weegschaal gaan staan om mijzelf ervan te doordringen dat ik goed bezig ben. Op meer dan een vlak. Afgelopen week heb ik de sportschool voor het eerst in 3 maanden bezocht, het beest (La Luna, de hond, voor er afschuwelijke misverstanden ontstaan) wordt uitgebreid gelucht en het slapen is hemels.

Het 'ik-ben-op-dieet-idee' dient fluks de nek omgedraaid worden om de volgende 3 weken van de eerste '30-day-trial' vol te maken en als herboren te herrijzen. Morgen met GGM in de sauna is voor zulks de uitgelezen gelegenheid. Wij houden u op de hoogte :-)

Tragisch

Gedachteloos knabbel ik op mijn appel. Geschild, dat wel. Met schil voelt als een straf, zonder schil als een fijn stuk fruit. Twee mandarijnenogen kijken me aan. Eat me.....
Ik probeer inspiratie te putten uit visualisaties van mezelf in een leren motorpak. Met sunkissed huid in een niemendalletjesjurk, swingend op Barry Manilows Copacabana tijdens een strandfeest.
Ik schrik op uit mijn mijmeringen als een auto net even te hard over de drempel heenjast. En wordt geconfronteerd met de grauwe grijze lucht, de cv die hard moet aanpoten om het huis behaaglijk warm te krijgen.
Het is een lange weg van hier naar El Dorado. Het lijkt een eeuwigheid voordat ik niet meer hoef na te denken of ik de ham kaas croissant pak of de meergranenbol met alfalfa en tomaat. Men zegt dat 30 dagen alles is wat nodig is om van een handeling een gewoonte te maken.
Tandjes op elkaar, blijven grijnzen naar een betere toekomst, het verspilde stuk van het leven loslaten.....

Valkuilen

Een ieder heeft ze, zijn of haar aller eigenste valkuilen. Voor mijn GBG (Gescheiden-bij-Geboorte) mede-auteur GGM (GuruGirl Maud) zijn het klaarblijkelijk Toffifees en EggMcMuffins op zaterdagochtend, voor mij... de wijn, de vino, the wine, le vin, de krasi (gr.).

Gisterenavond na het overwerken kwam ik fris en fruitig aan bij de ouwe lui om mijn canine metgezel La Luna op te halen, en al pratend over alle fabuleuze dingen die een mens in New York kan ondernemen (op de planning voor eind april) was ik zo luttele glazen wijn verder.

Natuurlijk straft het lijf mij heden met een fijne koppijn, en erger, schreeuwt het om vet. Ik geef haar niet wat ze wil, maar beperk mij tot vruchtensmoothies, noten, rijstwafels en roggebrood met tomaat (géén aanrader). Het lijf laat zich echter niet foppen en wil vette pizza, frieten en aanverwante zaken en als dat allemaal niet kan, minimaal tostis.

Ik zit de werkdag uit en duik mijn bed in. Alleen daar ben ik veilig voor de cravings.

Tsssjjj

Met groot respect en bewondering lees ik de post van GGA (Gurugirl Anneke), die zich het ganse weekend strak aan de detox heeft weten te houden, en daarmee ook haar welverdiende urenlange slaapjes in gang heeft gezet. Chapeaux vrouw, ik ben fier op U.
Gisteren vond ik uit dat volkoren crackers met hummus en een flinke pluis alfalfa een onontdekt juweel van een lunch was. Om half 6 werkte ik een uitsmijter naar binnen, 's avonds wat snackjes.
Vandaag: hopeloos. Qua gezond is de mandarijn het enige lichtpuntje aan een verder met vet en zoet en zout doorspekte dag.
Positief: morgen is het maandag. En zal er slechts fruit, meergranenbrood met pluizen kiemen, misosoep en groente op het menu staan. Blijkbaar ben ik er in mijn hoofd volledig van overtuigd dat gezond eten en veel slapen en genoeg beweging de sleutel is naar fit en energiek, maar heeft de rest van het systeem nog even nodig. Ik geef het nog precies één nachtje :-D.
Nu: een film met fitte gezonde mensen.

Het eerste weekend

De stand zo ver:

- Een fijne linzensoep met een dubieus kleurtje die best te doen was;
- Pure en zure smoothies;
- Speltbrood;
- Speltkoekjes;
- Noten;
- Sloten kruidenthee en water;
- En voor zo: wilde spinazie met pijnboompitten.

Hmz, zelfs ik krijg geen honger als ik het lijstje bekijk.

Lijfs-verschijnselen so far:
- Een doffe hoofdpijn die bij me blijft vanaf het moment van ontwaken;
- Een uitgesleten spoor naar het toilet;
- Maar ook, tien uur diepe diepe slaap.

Voorlopig houden we nog even vol.

De eerste pure en zure smoothie is het keelgat gepasseerd. De krachten van moeder natuur zijn geland in de maag, die zich kapot geschrokken is. De laatste restjes witte chocolade eitjes van gisteravond zijn voorgoed verdreven naar helse oorden. Day 1 has started. En opeens is daar de craving naar Toffifee, Eggmcmuffins. Ik ben een raar vrouwspersoon.

Gurugirl A. en Gurugirl M. togen hedenochtend met blij gemoed naar de plaatselijke markt, en belangrijker: de reformhuizen. Bepakt met groenten, fruit, zaden, lijnzaadolie (essential!) en andere goodies togen zij huiswaarts alwaar de gezondheid je tegemoet gilt.

We gaan beginnen.

Het is vrijdagavond. Een standaard vrijdagavond. Ik ben uitgeput, enorm in omvang en al het broood ter wereld naar binnen aan het proppen want het is de laatste keer voor even :-)

Al tijden bestrijd ik de drukke, drukke werkweek met caffeine, gemaksvoer en uiteraard alcohol. Tot nu. Morgen start het ontgiften. Ik eet alleen nog groente, fruit, zaden, noten, rijst en mais en vermijd al het andere. Hmz.

Dit is het plan voor deze maand.