Zoals altijd neemt de schrijfdrift toe als het wat minder gaat. Als ik mijn dagboeken, journals, blogs, en overige pennenvruchten van de afgelopen jaren doorneem, zijn ze allen doorspekt met gloom en doom, kommer en kwel. Daardoor kan ik ook feilloos de periodes markeren dat het wel het puikje gaat, die staan er gewoon niet in :-D.
Sinds bijna een jaar hou ik via OhLife een dagelijks dagboekje bij, simpelweg omdat ik rond een uur of 11 's ochtends een mailtje krijg of ik een dagboekentry wil doen. En dat werkt. In die mail staat ook het geschrevene van een week, of een maand, of een kwartaal geleden, zodat ik in 1 oogopslag kan zien hoe het op dat moment met me ging. De rode draden worden er ook heerlijk duidelijk door. En zijn er, door de regelmaat, zowaar ook leuke dingen terug te lezen. Hoewel deze stukjes dan wel heel kort en krachtig zijn. Goede tijden, er valt gewoon niet zoveel over te melden, maar des te meer van te genieten.
Affijn, dit allemaal ter inleiding. Want vandaag voel ik me niet zoals ik zou willen. Ik had gehoopt dat ik met een gezonde blos, plenty energie, een fris en opgeruimd gemoed en een stralende lach en dito humeur door de maandag heen zou dansen. Sterker nog, hier zou ik alle aanleiding toe moeten hebben, want en prima feestdagen en jaarwisseling gehad, een fabuleus leuk weekend met een shop en een Winterefteling, een fijne nieuwe bank, ben ik financieel op orde, en heb ik du moment geen lastige lichamelijke kwalen. Plus een goed begin met de alcoholvrije januari niet te vergeten. Geen 2, maar 27 duimen omhoog dus.
Maar nee! Ik voel me duf, ongeïnteresseerd, een tikkie down zelfs. Het is alsof tussen mij en de rest een half transparant scherm zit waardoor ik hen niet kan bereiken, maar men mij ook niet. Buiten is het grijs en mistig, en daar waar dat mij normaal niet echt raakt en ik er gewoon de schouders over op kan halen, versterkt het nu mijn stemming.
De enige rationele reden die ik kan bedenken is dat ik vannacht kort en onrustig geslapen heb. En ga ik er dus vanuit dat na een avond tranquilo in het hotel met wel een fijne nachtrust, ik morgen weer als vanouds de zon in ieders leven ben :-).
Klein kanttekeningetje op dit logisch nadenken: als ik iets geleerd heb de afgelopen maanden, dan is het dat een off day doorgaans weinig met verstand/hoofd te maken heeft, maar wel veel met Gefuhl/hart. En hoeft het dus niet aan de suboptimale nachtrust te liggen. We gaan het meemaken. Als ik morgen niet blog, gaat het weer goed met me. :-)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten