Nu het jaar overzichtelijk is ingedeeld in 12 trials en reuze holistisch is voorzien van Jaardoelen (GGM en ik hebben beiden een kalender waarop zulks grafisch is afgebeeld, lijstjes rule), steekt het ongeduld de kop op.
Waarom is het jaar nog niet voorbij? Waarom heb ik mijn doelen nog niet bereikt? Het nieuwe jaar is immers al 5 dagen oud, hoe lang kan zoiets duren? En vooral ook, als ik nu alles eens tegelijk doe, zou dat dan niet veel beter zijn?
De weg ernaar toe is even belangrijk als het doel op zich. Jaren geleden heeft iemand me dit al uitgelegd. Ik weet dat het waar is, maar Weten doe ik het blijkbaar nog niet. De onrust is niet te wijten aan het missen van de sloten bier in de kroeg maar aan de steeds verder groeiende overtuiging dat er Veranderingen op stapel staan. 2012 was al een veelbewogen jaar, 2013 wordt dat nog meer. Ik ben niet sterk in Veranderingen. Niet zodra het om mezelf en om mijn geliefden gaat. Ook al zijn ze het puikje. Doodordinaire angst. Dat het me niet gaat lukken. Dat het me wel gaat lukken, en dan?
En dus herhaal ik de wijze woorden van jaren geleden. Zodat ik ze nu wel ga geloven. Ik ga genieten van de weg ernaar toe. En leren van alles dat op mijn pad komt. Samen met GGM en de slappe lach natuurlijk. Sommige dingen veranderen nooit.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten