OK, sinds 3 dagen ben ik dus bezig met een eetdagboek. Speculaas, kaasbroodjes, marsepein, chicken kebab, broodjes rookworst. Ze staan er allemaal op. Soit. Ik eet veel, onregelmatig en lang niet altijd gezond. Daarbij sport ik niet. Mijn beweging bestaat uit fietsen van en naar arbeid, op springkussens het spook en de heks uithangen, op grote klimstellages klimmen om kleine meisjes te laten zien dat het echt niet eng is. Terwijl ondertussen ik alle goden aanroep om mij niet door de klimstellages te laten zakken. Beweging: niet goed, niet slecht. Het echte inzicht zit hem wat mij betreft in de waarommen. Waarom eet ik speculaaskoeken, waarom pak ik extra crackers, waarom trek patat- en frikandeloverblijfselen naar me toe? Twee redenen springen er uit: ik doe het om iemand anders te plezieren, en ik doe het omdat ik bang ben dat wanneer ik het niet doe, ik spijt krijg. Want stel je voor dat ik honger krijg, dat mijn bloedsuikerspiegel te laag wordt, of dat ik een vreetbui in de hand werk.
Ik mag er nog even niks van vinden. 11 november ga ik de dagboeken met de dame dietiste onder de loep nemen, en gaan we een behandelplan opstellen. Ik vind het ongelooflijk spannend. Net als dame GGA sta ik op een veelsprong. Welke richting kies ik? Laat ik de veiligheid achter me, die blijkbaar niet goed voor me is (gezien de behoorlijke overmassa die ik met me meezeul), kies ik een van de avontuurlijke maar zware wegen die me hopelijk soelaas gaat bieden? Had ik maar zekerheid. Wist ik maar zeker dat het nu wel gaat lukken. Dat zou het een stuk makkelijker maken allemaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten