Keuzes

Zondagavond, bijna half 11....
Mijn hoofd zit vol. Met snot (yes, nog steeds :-S), met werk, met studie, maar allesoverheersend met een soort gedachteknoop. Over leven. Over keuzes. Over verantwoordelijkheid nemen voor de keuzes die ik maak. En het besef dat ik dat nu niet volledig doe. In twee dagen tijd hebben twee mensen me zonder dat ze het van elkaar weten exact dezelfde vraag gesteld: wil je dit eigenlijk wel? Natuurlijk wil ik dit. Gezond leven, fit worden en blijven, alle dromen die ik heb en die ik bijna kan aanraken zo dichtbij zijn ze. Wat is er niet aan te willen? Hoe vreselijk is het om verse groente en fruit te eten, lekker te sporten? Niet toch? En toch is er iets in mij dat het blijkbaar niet wil.
Vorige week zondag met mijn bloggerconculega de nodige uurtjes in de sauna mogen vertoeven. Lekker doorgestoomd, gescrubd, gecrudité'd. En echt gepraat.
Zij heeft inmiddels de tweede week zonder schokkende zondigheden doorstaan. Ik? Ik ga eerlijk zijn, ik heb niet het gevoel dat ik al begonnen ben. Ik eet wat meer fruit, ik eet wat meer rauwkost, ik heb het witte brood structureel verruild voor grof volkoren.
Ik kom uit de generatie waar we 'beloningen' moeten 'verdienen'. En dus, na een ochtend hard werken aan mijn business case, vond ik mezelf om een uur of 2 vanmiddag samen met B. in een grand café in Arnhem. Met een giga schaal hapjes. Vanavond, een fijne macaroni. Met oude kaas. Blijkbaar zie ik veel, vet, zout, en zoet eten als beloning. Hoe krom is dat?
De verleiding is groot om te zeggen 'morgen is het maandag, de mooiste dag om weer te 'beginnen'. En nu even naar de kast te rennen voor een chocolaatje, of naar de koelkast voor een plak worst of stukje kaas. Want nu mag het nog. Wat dat betreft is de dieet post van Anneke me uit het hart gegrepen. Jij en ik pop, gaan vrij luguber met het element voedsel om :-D.
En nu ben ik aan het nadenken over hoe ik nu verder kan. Ik las vanochtend iets wat ik niet uit m'n hoofd kreeg, en wat perfect aansluit op alle andere dingen die ik deze week te horen heb gekregen: Doe je iets voor jezelf, of doe je het voor de buitenwereld? Als je alleen op de wereld zou zijn, zou je het dan ook willen? Ik weet het niet, ik weet het echt niet.
Ik word een tikje moe van mezelf.....