It..... is...... aliveeeeee!

Dit schijnt Doctor Frankenstein uitgeroepen te hebben toen zijn monster een teken van leven gaf. Nou wens ik mezelf niet te vergelijken met dat aan elkaar genaaide en gelaste sujet, echter het voelt wel alsof ik weer tot leven gekomen ben. De dubbele longontsteking is eruit gevochten, met hulp van grote doses nasty penicilline. Zie ook een eerdere blog van GGA over de begane medische dwaling van de arts in opleiding. Nadat ik me wat beter ging voelen (lees: de ergste 'ziek' lucht uit de nostrillen was verdwenen en ik eten toch wel weer heel smakelijk vond) had ik plenty tijd om na te denken. De weerstand en de conditie tot onder het nulpunt gezakt -> en het was al niet denderend, dus veroordeeld tot in house. Trachten de muren van me af te telepatheren gaat ook vervelen, dus afdalen in de duisterste uithoeken van de geplaagde ziel. Wat mij betreft is de longontsteking dan wel voornamelijk iets heel narigs fysieks, maar zie ik het ook als de cleansende afsluiter van een min of meer ongemerkte heftige tijd. Min of meer ongemerkt omdat het grootste deel zich in mijn onderbewustzijn heeft afgespeeld.
Het voert te ver om de innerlijke dialoog van een paar weken in een paar zinnen te vatten, maar de conclusie leent zich hier wel prima voor: dit nooit meer.
Mijn lijf is me het lesje aan het leren waarvan ik al jaren wist dat ik het nodig had (voor de oplettende lezer: zie hoe ik mijn lijf als een ander entiteit behandel als mijn geest); voor het eerst ben ik gedwongen om naar m'n lichaam te luisteren. Want dat gaat piepen en kortademig doen als ik me druk maak, teveel praat, of enige mate van stress toelaat. Het zijn de longen die aan het herstellen zijn, maar nog lang niet als gezond bestempeld mogen worden. Ik ben met mijn neus op de feiten gedrukt, de ademhaling, en de rakkertjes in de borstkas die dat mogelijk maken, een leven lang, zijn de belangrijkste thermometer voor mijn welbevinden.
Ik had al lacherig gesnuffeld aan yoga, meditatie, en ademhalingstechnieken. Nooit lang en intensief genoeg om overtuigd te zijn van het heilzame effect van zulks. Mijn lijf geeft me nu de expliciete smeekbede om dat wel te doen. En ik doe het. Met ups en downs, natuurlijk. Maar ook dat hoort erbij. Want dit, nooit meer.