Valse start

Eind oktober, ruim een half jaar na de laatste blog van GGA, die trots berichtte over de afloop van haar detox trial. Ik was reeds weken daarvoor jammerlijk afgehaakt. Of nee, beter nog, nooit echt begonnen. Een conclusie die me nog steeds het schaamrood op de kaken doet toveren.
Sinds april heb ik eigenlijk doorlopend nieuwe pogingen ondernomen, in een trialvorm of 'voor altijd', om het overgewicht het hoofd te bieden. Low carb, Herbalife, verlangend kijken naar de Weight Watchers site. Ik moest en zou voor de vakantie, eind september, ruim in het vliegtuigstoeltje passen.
Maar zelfs die zeer concrete doelstelling bleek teveel gevraagd. Van pure stress begon ik om low carb en Herbalife heen te snacken en bleef ik als verlamd op de bank zitten, denkend en beseffend dat ik eigenlijk een crosstrainertje zou moeten bestijgen. Zodat ik geen kilo afviel, wederom als een sardientje in het minieme vliegtuigstoeltje zat, en 4,5 uur heen en 4.5 uur terug de adem heb ingehouden zodat ik de persoon naast mij niet te veel in de weg zou zitten.

Rigoreuze maatregelen dienen er genomen te worden. Misschien biedt de huisarts soelaas. Hij laat me bloed prikken en verwijst me naar de diabetes verpleegkundige, een vrolijke hippe vogel genaamd Henri. Diabetesssss??????? Hij blijkt ook afvalbegeleiding te doen. Ik blijk zo gezond als een visch. Geen hoge bloeddruk, bloedsuikers, cholestorollen, allemaal dik in orde. Het vet zit zelfs op de ongevaarlijke plekken op het lijf, wat wil ik nou nog meer?

Nou..... 40 kilo minder vet op de ongevaarlijke plekken? Geruststellend met de ogen knijpend en met een zwieper van z'n grijze lokken krijg ik wederom een verwijsbriefje. Voor een dietistenpraktijk met dames die er op de foti uitzien als typische Achterhoekse mutsen. Vrijdag ga ik erheen. Inmiddels ben ik de hele serie van Weg met de Weegschaal aan het lezen. Als dat maar goedkomt.... Want wat moet ik doen als ik tegengestelde adviezen krijg? Gelukkig is het nog geen vrijdag.....

Ah, slagroomvla voor toe!